Xa a temos enriba
Imaxino que xa vos daríades conta da que se nos está acercando. Pouco a pouco, como quen non quere a cousa, vaise metendo nos nosos fogares e na nosa vida. Así, sen avisar. Primeiro son os spots sobre xoguetes, bonecas, videoxogos e videoconsolas (cada vez máis), etc. Estes, cada ano, aparecen máis cedo. Realmente, hai alguén que merque os presentes en Outubro co bonito que é facelo a última hora, cando todos os comercios están cheos de xente a rebentar? Penso que non, xa que cáseque é unha experiencia relixiosa.
Despois viñeron as luces. No meu pobo o Concello xa as tiña postas o primeiro fin de semana de novembro. Eu pregunteille a meus amig@s se eran aínda a das festas ou xa eran as do Nadal. E si, confirmáronme que xa son as do Nadal. Pero cal é a miña sorpresa cando este sábado (18 de Novembro) vexo un balcón todo engalanado con luces de colores, coma se dunha whiskería se tratase. A xente ten ganas de chamar a atención.
Como non, os supermercados non andan nunca á zaga e qué é o que encontramos nos primeiros estantes cos que nos topamos cando entramos nun. Por suposto, turróns, polvoróns, mazapáns, etc. O marketing claro que inflúe nos supermercados, pero que vos vou contar eu que xa non saibades todos.
E, finalmente, non poden fallar a súa cita co Nadal o Gordo de Nadal que este ano ven sen calvo incorporado. Unha pena, o home xa era moi familiar. Case tan familiar como aquel, de carne e óso, que volvía a casa por Nadal.
Non vos preocupedes que o de Freixenet xa está á volta da esquina. Gwyneth Paltrow (que Deus lle conserve o nome) e o bailarín Angel Corella serán os encargados de que as burbullas inunden os nosos fogares. Ao rapaz non o coñecía, pero din que baila ben.
En fin, que isto do Nadal xa cheira un pouco e a min tamén me "ralla" un pouco que haxa que estar ledo por decreto, que haxa que comer os pastosos dulces propios da época e que haxa que saír con traxe o día de fin de ano ata altas horas do día 1, cando o que realmente tiña que ver todo o mundo son os saltos de esquí. Estes si que son típicos e entrañables. Sinto que lle poda ferir a sensibilidade a alguén con este último comentario.
Mighelinho
Saúdos.
Saúde.


dani dijo
a ver hombre, tampoco hay que dramatizar tanto.
es cierto que tanto villancico y anuncios de juguetes cansa, pero a mí la Navidad no me deprime. tiene sus cosas buenas: la más importante de ellas, el TURRÓN (turrón Zapato, a poder ser xDD)
no, ahora en serio. a mí la Navidad me trae buenos recuerdos de cuando era pequeño y es la única fecha en la que nos podemos juntar toda la familia al completo (que, en mi caso, y por lo general, es buena noticia)
23 Noviembre 2006 | 11:58 AM