antes de ser millonario

Como todas as navidades por estas datas, sempre soño con ser millonario.
O certo é que, se o penso fríamente, non necesito máis do que teño, pero... a quen lle estorban 300.000€???

Seguramente a miña vida seguiría sendo a mesma (pero non me importaría correr os riscos!?

A vida na cidade prometida, por máis que me paro a pensalo, está ben pero non é como esperaba.
Cando menos, teño boas experiencias que contar. Na radio foime moi ben (síntoo por ti, Ronnie, non poderemos facer ese programa a dúas voces), de feito, agora mesmo estou a substituír aos compañeiros que colleron as vacacións de Nadal. Hoxe, incluso, presentei o programa estrela local, o Voces de Compostela (evidentemente, como foi improvisación, fíxeno mal)
E continúo a miña crítica de cine na radio(cada día me gusta rajar máis dos actores e directores).

Aquí, nesta cidade, tamén fun profesor. pero de verdade, dos do instituto (e cobrando) e foi unha moi, moi, moi boa experiencia. Tanto, que ratifiquei o que eu quería: ser profesor de maior.

Aquí, nesta cidade, tamén cambiei de coche. Dame pena polo meu pequeniño Clio 1.2 a gasolina, pero este golfiño non está nada ma (e os 115 cavalos tampouco!)

E... ben, polo resto todo ben. so que boto de menos pontevedra, ou aqueles días de xuño. Pero non vou a poder compralos coa lotería, así que, tamén por estas datas, xa comezo a mentalizarme de que non me vai a tocar, para non levar o susto!

iso si, como toque, ai la ostia como toque!!!!!!!!!

xabi

servido por Pontevedra 2 comentarios compártelo