Este próximo sábado, celébrase en Castro Caldelas coma cada 19 de xaneiro a festa dos Fachos (ou Fachós, derivado de Fachóns, e ben merecen o superlativo). Este ano cadra moi ben posto que cae a sábado...

A terra de Caldelas, entre a Serra de Queixa e o Canón do Sil, é de ribeira e de montaña ao mesmo tempo. Contémplase a simple vista o esplendor medieval desta comarca posto que arredor do seu castro celta está a posterior fortificación superposta por encima da primixenia poboación, sobre a cal se levanta o Castelo de finais da Idade Media e en torno ao cal creceu a vila.


A redor do século XII, Caldelas foi unha terra reservada á propiedade de reis galegos, como Fernando II, Emperador de Galicia, León e Asturias. A partir do século XIV a vila é otourgada por Afonso XI á Casa de Lemos.


O castelo de Castro Caldelas, rematado no 1560 segundo consta nunha lenda nos seus muros, foi testigo de diferentes episodios históricos como as Guerras Irmandiñas e tamén serviu de asentamento dunha colonia xudía.


Outro capítulo digno de mención é o incendio da vila ordenada en 1810 polo xeneral napoleónico Loison ante as numerosas pérdidas infrinxidas ao seu exército polas bravas guerrillas galegas.


Na vila está a casa natal do ilustre Vicente Risco. En San Paio de Abeleda, aprécianse os restos do Mosteiro de Abeleda e o tradicional Muíño da Ponte e o Muíño de Alais.

En Caldelas, hai monte que merece ser inspeccionado por unha expedición d@s comuneir@s ;)

Na Serra do Burgo ademais de haber moitos roteiros interesantes tamén se pode facer parapente e bicicleta de montaña. Ao noreste, a Ribeira Caldelá, de pronunciadas ladeiras e terreos pizarrosos, resulta de grande interese polo seu entorno natural e a súa paisaxe.


No recorrido pola ribeira do Sil, hai miradores naturais coma os de Pena de Matacas, en Paradelas; Pena do Xastre, en Alais e Pena do Xabrego, en Santa Tegra.

Hai tamén unha área recreativa na marxe do río Edo na propia vila e tamén na do Sil, ambas con praias fluviais, onde sempre hai pescantíns de troita.

Como vedes é unha terra de enorme interese etnográfico, pero tamén gastronómico, lúdico e etílico:P

As principais festas son a Festa dos Fachos, a Fiesta da Bica e a Festa da Luz.

Na Festa dos Fachos os homes da vila acenden na noite do 19 de xaneiro grandes fachos de palla que portan en procesión até o castelo. Primeiro vanse concentrando na entrada da vila pola estrada de Ourense e en canto se fai de noite, o disparo dun foguete luminoso indica o momento de prender os fachós e entón ponse en marcha a procesión precedida dos gaiteiros.

Faise un fachón moi grande que portan entre varios.

Entre berros de alegría a procesión cruza a Praza do Prado e avanza polas empedradas rúas de Cima de Vila, até alcanzar o atrio da antiga igrexa parroquial. As campás acompañan durante toda a procesión.

Unha vez que chegan ao castelo volven á vila, onde fan luuuuume con tódolos fachos e bailan e cantan toda a noite.

É imprescindible alimentar o corpiño con chourizos asados, bica, licor café e, como non, queimada para aguantar até altas horas.

E pouko máis, dende aquí invítovos a que vos veñades o sábado a OU ;)

Ángela

beijinhos dende o meu interior